Ton Linden is geboren in Heerlen in 1952 onder de rook van de Oranje Nassaumijn 1. Een zorgeloze jeugd waarin de enige existentiële keuze bestaat uit het kiezen voor het kerkkoor óf voor de misdienaars. Het worden de misdienaars en het maakt niet zo veel uit of dat nu bij de Zusters is of in de parochiekerk. Eén pastoor en vier kapelaans; één hoofdaltaar en twee zijaltaren. Werk genoeg. ’s Winters in het donker naar de vroegmis, hard fietsend en hard fluitend: ik ben niet bang. Na de lagere school naar het Bernardinuscollege van de paters Franciscanen. Een overzichtelijke wereld waarin het goed toeven is. Studeren? Maar wat dan? Nijmegen is het dichtste bij. En wat kun je daar? Het wordt wiskunde. Maar niet voor lang. Met zijn achttien jaren te jong om zich staande te houden in de verre grote stad.

 Maatschappelijk, politiek betrokken, Wereldwinkel, Vormingscentra, Camilo Torres, Dom Helder Camara, Pacem in Terris, bevrijdingstheologie. Studeren aan de Hogeschool voor Theologie en Pastoraat. Een schot in de roos. En wat doe je dan als je niet kerkelijk betrokken bent: na een stage ligt een baan in het voortgezet onderwijs voor de hand. Eerst drie jaren in Zuid-Limburg, daarna een jaar aan een Pedagogische Academie in Paramaribo. Hebben de studenten daar evenveel van hem geleerd als hij van hen?Terug in Nederland werkzaam in Tilburg aan het Odulphuslyceum. Een fijne werksfeer; een school die hem door de jaren heen erg genadig is geweest. Hij kan hier in vrijheid zijn lessen geven, mentor en klassenleraar zijn en vertrouwenspersoon. En dan – na achttien jaren - : zou er leven zijn buiten de school?

In 1996 start van een eigen bureau: Bureau Linden, training, coaching en scholing. Het begeleiden van leerkrachten die op een punt in hun loopbaan terecht zijn gekomen dat ze zich willen heroriënteren. Vaak ook vanuit een situatie van ziekte, burn-out, herbezinning. Het onderwijs en de mensen die in dit veld werken, gaan Bureau Linden aan het hart. De insteek zijn de zingevingsvragen die in zulke omstandigheden een belangrijke rol spelen. Kortdurende trajecten waarin helderheid wordt gegeven over wat belangrijk en waardevol is in deze situatie en waarin een duidelijk besluit wordt genomen over ‘hoe nu verder?’ Het zijn succesvolle trajecten, vandaar ook dat het Vervangingsfonds ze voor het grootste gedeelte subsidieert.

 Naast de werkzaamheden voor Bureau Linden blijkt het zinvol te zijn om ook in andere werkverbanden parttime actief te zijn. Zo is Ton Linden studentenpastor geweest aan de Katholieke Theologische Universiteit in Utrecht, reïntegratiedeskundige voor mensen met een psychiatrische achtergrond, medewerker personele diensten, weer docent levensbeschouwing en momenteel  medewerker bij het Centrum voor Wetenschap en Levensbeschouwing van de Universiteit van Tilburg.

Deze baan heeft hij overgehouden aan contacten die hij had met het Centrum omdat hij in het studiejaar 2006-2007 een oude wens in vervulling heeft laten gaan: het studeren aan de Universiteit van Tilburg voor de Master Zorg, Ethiek en Beleid. Een ook door de Vereniging van Geestelijk Verzorgers in Zorginstellingen erkende opleiding voor Geestelijk Verzorger. Een studie die erg bevruchtend blijkt voor het werk binnen Bureau Linden. Wat begon als een vrijblijvende inzending resulteerde in de aanstelling die hij voor het jaar 2007 heeft gekregen als de eerste campusdichter van de UvT: gevraagd en ongevraagd poëtisch commentaar geven op wat zich aan de Universiteit afspeelt. Een mooie wereld. (Bewerkt artikel uit: TUSSENTIJDS,  orgaan van de Vereniging van Geestelijk Werkers ‘Albert Camus’, nummer 13, april 2008, pag. 17-18)